sangsunee's profile>.~ CraZyGirL in LovE ...PhotosBlogLists Tools Help

sangsunee chaiudchara

Occupation

Windows Media Player

>.~ CraZyGirL in LovE >.<

Photo 1 of 230

คนบางคนที่ฉ้าน...

ยิ้ม
 
 
ปล. อยากไปญี่ปุ่นๆๆๆๆๆ
 
 
 
เพื่อนๆ ไปหาดใหญ่กานไหม  ช่วงวันพ่อนะ  เพื่อนที่หาดใหญ่อย่าเพิ่งกลับบ้านกานล่ะ
 
เด้วไม่มีคนพาเที่ยวๆๆ อิอิ
 
 
 

ยั่วน้ำลาย

 

ยิ้มแฉ่ง

 

            

ผิดหวัง

 

ในที่สุดก้อสอบเสร็จซะที
 
เฮ้อ ! โล่งใจ
 
ที่เหลือก้อเป็นผลสอบ เฮ้อ ทามใจๆๆๆๆๆ
 
อิอิ
 
วันจันทร์นี้ก้อจะได้กลับบ้านละ
 
เลยเอาอาหารที่บ้านมายั่วน้ำลายเพื่อนๆที่กินเจ
 
555
 
 บาปนะเนียะ
 
ชีวิตตอนนี้คงไม่ต้องบอกอารายมากมาย
 
ความสุขมันอยู่ที่ตัวเรา ถ้าไม่เอาเรื่องอะไรมาใส่หัวก้อจะไม่ต้องเครียด
 
ชีวิตก้อจะสุขสงบ
 
เเต่ถ้าเอาเรื่องไร้สาระมาใส่หัวมากๆก้อจะปวดกบาล
 
ซึ่งก้อมีเหมือนกันบางที
 
เหอๆๆ
 
เเต่ทำไงได้ ไม่ใช่เเม่ชีซะหน่อยจะให้ปลงหมดไม่ได้เเน่
เหอๆๆ
 
ก้อมีเรื่องน่าเบื่อๆๆ ของคนบางคน(ไม่ค่อยอยากจะเรียกว่าเพื่อนเท่าไหร่ เหอๆ)
 
พวกที่ชอบปากหมา นินทาชาวบ้าน หรือประเภทที่ได้ยินคนอื่นมาเเล้วมาพูดตามความเข้าใจของตัวเอง(ซึ่งผิดๆ)
 
เหอๆๆ หรือประเภทที่อยู่ๆก้อไม่คุย โดยไม่มีสาเหตุ เหอๆๆ เเต่กรูไม่เเคร์
 
อยากคุยก้อคุยไม่อยากคุยก้อไม่จำเป็น เพราะเเม่มันไม่ได้ส่งกรูเรียนซักหน่อย เหอๆๆ
 
เลยไม่จำเป็นต้องสนใจๆๆๆ  เเอบเลว ที่จิง
 
ถ้าเจอเรื่องเเบบนี้จงรู้ไว้เลยว่าไม่ต้องแคร์    เราไม่ได้มีเพื่อนคนเดียวในชีวิต
 
เเละเพื่อนที่ดีนั้นเค้าไม่ทำแบบนี้กันหรอก
 
ใครที่มันไม่เเคร์เราก้อไม่จำเป็นต้องเเคร์มัน
 
ที่จิงก้ออยากหนีๆจากคนพวกนี้เหมือนกัน
 
เเต่คงทำไม่ได้เพราะมานมีเยอะ
 
ทำได้คือรับมืออย่างฉลาด โง่ๆบ้างก้อได้ เเต่ต้องไม่ยอมเด็ดขาด ไม่งั้นก้อจะต้องยอมต่อไปเรื่อยๆๆ
 
ซึ่งจะไม่มีวันนั้นอีกเเล้ว
 
ดังนั้น  จงอยู่อย่างมีความสุขในวันที่เรายังหายใจอยู่
 
เเละอย่ายอมให้ใครมาเอาเปรียบหรือรังเเกเราได้ นี่เเหละชีวิตที่ต้องการ
 
จบ...
 
555 ไปบวชชีได้ 555
 
ง่วงนอนๆๆๆ ไปนอนก่อนดีก่า
 
ปล.พี่กุลๆๆ ช่วงนี้ไม่ค่อยเจอเลย คิดถึงๆๆ พี่ชายที่น่าร้ากกกกกก
พี่เน จะรับปริญญาแล้ว รับวันไหนบอกด้วย
เนติ์ เพื่อนร้าก สรุปเรากลับบ้าน 22-28 นี้นะจร้าเจอกานที่บ้าน
โอ๋ คู่โปรเจ็ค เหอๆๆ โปรเจ็คจะเสร็จทันไหมหว้า....
 
เหอๆๆ นอนๆๆๆๆ Zzzzz
 
 
 
 
 

เครียด

 
เส้าใจ ทามมายมันโง่ขนาดนี้ฟร่ะ
 
เซ็งโครตๆๆเลย
 
อ่านหนังสือไม่รู้เรื่องเลย
 
โพรเซส โอ้ว!! กรูจะตาย ฟิสิก โอ้ว!!! เเย่เเน่ๆๆ
 
ทามม้าย ทามมาย เจอเเต่อารายยากๆๆ เส้า  สู่ต่อไปว่ะ ไอ้เปิ่น เฮ้อๆๆ
 
 
ก้อวันเกิดปีนี้ก้อผ่านมาได้ด้วยดี ไม่มีเรื่องซวย
 
แล้วก้อต้องขอบคุณน้องๆ เเละเพื่อนๆๆ นะ
 
ซึ้งใจจิงๆๆ ที่ต้องขอบคุณมากๆๆก้อคงเป็นหลานสาวสุดเลิฟน้องเเคท
 
เเละน้องแชมป์ ก้อด้วย
 
เเล้วก้อเพื่อนๆๆสุดที่เลิฟทั้งหลาย  สำหรับเค้กและคำอวยพร
 
เเต่มานั่งนึกๆดูก้อเเก่ขึ้นอีกปี
 เหอๆๆ
 
 อารายเนี้ยะ 22 ละหรอ  เเก่ว่ะ
 
555 ก้อตามวัยอ่ะนะ
 
 
ไปอ่านหนังสือต่อดีก่า เด้วอ่านไม่จบ เครียดหนักไปกว่าเดิมอีก เหอๆๆๆ..
 
 
ปล.ถึงยัยเน วีรดา เพื่อนร้าก อย่าลืมโทรมานะจร้า คิดถึงเเกใจจะขาด อาจจะตายได้ตอนนี้ เหอๆๆ เวอร์ไปนิด 555 รักนะเด็กโง่ๆๆ 
 
 

เวลาหายไปไหน

 
เหนื่อยจิงๆเล้ย ไอ้กานทำงานฝีมืออารายเนียะ
 
ดีนะที่ชอบ เลยทำได้ไม่เบื่อ
 
สัปดาห์นี้ก้อสอบสังคมโครงงาน
 
นั่งทามPhotoshop จนตาลายเลย
ทั้งทามป้ายชื่อ ทามรูปรวมทีม
 
เอามาอวดด้วย
 
Open-mouthed
 
555
ฮาดีง่า
 
เเต่ก้อถ่างตาทามโครตปวดตาเลย
 
ที่อยากพรีเซนมากเลยก้อคือ นุ ในหน้าของหม่ำ
 
Smile
 
ฮามากๆๆ
 
เเล้วก้อมีฮันนะซัง ในหน้าของนิด สาวคมเข้ม 555
 
Smile
 
เเล้ที่ขาดไม่ได้เลย ไอเดียของดุกเเละเจ๊ที่เอาพวกเรามาทามท่าจังไรๆๆกัน
 
เราเลยจัดให้ถ่ายรูปพร้อมออกเเบบท่าเเละตัดต่อออกมาเป็น
 
เเต้น เเตน เเต๊น
 
Smile
 
 
รวมๆๆเล้วก้อยังขาดเพื่อนอีกสองคน คือจ็อบก้อเบิร์ด
 
โทดทีว่ะ
 
เด้วเราจะเติมให้ทีหลังนะจ๊ะ
 
เหนื่อยๆๆ กาย เเต่ดีที่สบายใจ
 
อยากจะมีความสุขอยู่อย่างนี้ไปนานๆ
 
 
 ..........
 
 

หัวข้อ...

 
หายไปนาน
เหอๆๆ
ชีวิตก้อเหมือนเดิม
หอ กะห้องโปรเจ็ค
งานเยอะโครตๆ
แต่ก้อโล่งใจว่ะ ที่สอบเส็ดเเล้ว
เเม่ง สอบไปได้ไง 6ตัว 5 วันติด
เกือบตายไป
ดีเเล้วที่ผ่านมานมาได้
ดีใจจังที่สามารถผ่านเรื่องเลวร้ายต่างๆๆมาได้โดยที่ยังเข้มแข็งอยู่
อย่ากัวอารายตราบใดที่เรายังมีครอบครัว เพื่อนที่ดี เเละคนที่ห่วงใยเรา
เหอๆๆ เเล้วว่าเเต่ข้อสอบฟิสิกส์เราเอาไงหว่า
เเม่งเซ็ง
สอบเอา22.5 ได้คะแนน 1.9 ไม่ใช่  19 นะ  1.9
เว็งเเละกำอารายฟ่ะ
วัยสะรุ่นท้อแท้เลย
 
ไม่เป็นไรๆๆ เอาใหม่ๆๆ สู้ต่อไปว่ะ
เออ พูดให้กำลังใจตัวเองก้อได้ด้วย
 
ยังเหลืองานอีกมากมายที่ยังไม่ได้ทามเลย
สอบโปรเจ็ค
สอบสังคม
ออกงาน(โครงงาน)สังคม
สอบโพรเซส
ทามโปรเจ็ค
โอ้ว พระเจ้าจอร์จ ตูละเซ็ง
แต่ที่เเน่ๆ วันนี้จะต้องเลี้ยง Byenior พี่ซัน
อยากบอกพี่ซันว่า "โชคดีในการทำงานนะคะ"
 
และต่อด้วยเลี้ยงสาย และเลี้ยงจังหวัด
 
เอาเเกลบที่ไหนกินละเนี๊ยะ
555
 
หิวๆๆๆ ไปหาอารายกินให้อ้วนหน่อยดีก่า ช่วงนี้ผอม(น้อย)555
 
ผลงานชิ้นล่าสุด ป้ายชื่อโครงงานสังคม
ขำทามมายวะไอ้ดุก ก ะคุนกะเทย
รูปกรูออกจาแรด

 

เกิดอารายกับช้าน

ชาตินี้จะเจอไหมน้า สักคน
 
ขอทีได้ไหม
อยู่ปี สี่ละ
 
ยังไม่เจอครายที่ใช่ๆๆเลย
 
ทามมายน้า ขนาดไม่พยายามจะไขว้คว้าเเล้ว
 
อยู่เฉยๆๆก้อแล้ว ทามเป็นไม่อยากมีเเฟนก้อเเล้ว
 
เฮ้อ คงขึ้นคานจิงๆๆเเน่ๆๆเล้ย
 
ทามมายๆๆ
 
ได้ยินคำๆนึงของคนๆนึงที่ไม่คิดว่าเค้าจะมีอิทธิพลกะเรามากมาย
 
พูดออกมา
ทำเอาคนฟังถึง อึ้ง
น้ำตาเกือบหยด เเค่ปริ่มๆ
 
เเต่ก้อตาสว่างได้ดีทีเด้ว
เหอๆๆ
 
โสดดีก่า นี่เเหละคือ สิ่งที่ต้องการตอนนี้
 
กรูโสด
 
 
 
 

อืม..มันคงถึงเวลาแล้ว

....ที่จะต้องอัพบล็อก
 
ก้อกลับบ้านไป 2-3 อาทิตย์ ยังไม่หายคิดถึงบ้านเลย
ก้อต้องกลับมาเผชิญโลกกว้างที่กรุงเทพซะเเล้ว
คิดๆๆเเล้วก้อปล่อยวาง
อารายจะเกิดก้อช่างมาน ตามบุญตามกำ
555
 
พุดเหมือนคนอมทุกข์
ที่จิงไม่มีอารายหรอก
เขียนไปงั้น อ้าว กรูก้องง กะตัวเอง 555
 
 
วันนี้ก้อเพิ่งกลับมาจากบ้านยังไม่ทันได้นอนก้อออกไปงานคอมมาร์ช
กลับมาก้อไปเซนทรัลต่อ ดูแฟนเเตสติก 4
เกือบจะดูพลอยต่อแต่ไม่ไหว ไม่ได้นอนเลย
แอบชิ่งกลับก่อน 555
แอบเลวนิดหน่อย ก้อร่างกายมานไม่ไหวแล้วนี่นา เห็นใจหน่อยนะเพื่อน
 
เออ กลับจากญี่ปุ่นมัวเเต่ขอบคุนคนอื่นๆๆ
ลืมไปที่จะขอบคุนเพื่อนๆๆที่ไปด้วยกาน
เพราะเพื่อนที่ไปด้วยกานนี่เเหละสำคัญที่สุด
 
อย่างน้อยก้อเป้นช่วงเวลาทีได้เรียนรู้กาน
ถึงเเหมว่าเราจะอยู่หอเดียวกานหมด
เเต่ถ้าเราไม่ได้ไปญี่ปุ่นด้วยกาน
เราก้อคงไม่ได้เห็นบางมุมของกันเเละกัน
 
เเละนี่เเหละมั้งที่ทามให้เราได้เข้าใจเพื่อนเรามากขึ้น
ได้เห็นเพื่อนในมุมที่เราไม่เคยเห็น
ในขณะเดียวกันเพื่อนก้อได้มองเราในมุมที่ไม่เคยเห็น
 
เออ ว่าเเต่มุมไหนที่มึงไม่เคยเห็นกรูว่ะ
555 หรือว่าไม่อยากเห็นเด้วนอนไม่หลับ
 
 
เออกรูจะเขียนละนะ แต่กรูเขียนซึ้งๆๆไม่เป็น มานมาจากใจว่ะ (เออ กรูขอโทดไว้ก่อนนะ เผื่อจะตอแหลนิดหน่อย 555)
 
 
พี่ต้นก่อนละกาน แก่สุดละ ให้เกียรตินะเนียะ
 
       ขอบคุนนะที่ชวนเค้าไปอึ เสมอๆๆ ทั้งๆๆที่ห้องน้ำหญิงกะชายมานคนละชั้นกาน
            ก้องงอยู่เหมือนกาน ชวนกรูไปทามมายเนียะ ที่จิงกัวผี 555
       ขอบคุนสำหรับกานช่วยเหลือ เเละเป้นเพื่อนกินเบียร์ที่ดี
            ที่จิงไม่อยากอ้วนคนเดียวอ่ะดิ ทามเป็นชวนเรา เเหมๆๆ
      แล้วก้ออารายอีกมากมาย
           ที่ไม่ต้องพูดก้อน่าจะรู้......มั้ง เออ  สมมติว่ารู้ละกาน  เออ เรื่องนั้นล่ะ  ช่ายๆๆๆ
      จบ........ไม่รู้จะขอบคุนอารายละ เขิน...
 
ดิวต่อละกาน ในฐานะคู่โปรเจ้กพี่ต้น
 
       ก้อขอบคุนมึงว่ะหลายๆๆอย่าง
           มึงคงรู้เเล้วมั้ง เออ เอาเป็นว่าทุกอย่างละกานว่ะ
      แล้วก้อขอบคุนที่ทนกินอาหารฝีมือกรู 555 แล้วไม่บ่นซักคำ
         
      เออ ขอบคุนที่ไห้เล่นเน็ตส่งเมลด้วย
     
      ไม่งั้นวันเเรกๆๆกรูคงเหงาตายเลย  
            มานมีอารายลึกซึ้งกว่านั้นว่ะใช้ความรู้สึกเอาละกานว่ะ
     กรูเขียนไม่ออก ยังไงก้อขอบคุนนะ
 
 
 
ช่วงเวลาที่ญี่ปุ่นเป็นอารายที่สุดเหวี่ยงไปเลยพี่น้อง
 
มันส์ ฮา หนุกหนาน มีโอกาสคงได้ไปเที่ยวด้วยกานอีกนะเฟ้ย
 
เอาเป็นว่าโปรเเกรมหน้าเนียะไปให้ได้ก่อนละกาน 555
 
ขอบคุนพี่ๆๆที่เข้าใจทุกเรื่อง
 
ขอบคุนเพื่อนๆๆที่คอยช่วยเหลือ
 
ขอบคุนว่ะ
 
 
 
 
 

~Welcome t@ ThaiLanD~

 

กลับมาจากญี่ปุ่นได้ เกือบ 2อาทิตย์ละ

เพิ่งมาเข้าใจหัวอกเพื่อนๆๆ ที่มานชอบบ่นๆๆกานว่าร้อนๆๆ

อืม ร้อนโครตจิงๆๆ  ทามเอากรูแทบบ้า ทามมายมานร้อนอย่างนี้ฟ่ะ

ทนเอาๆๆ  โตละ

กลับมาก้อต้องมาทามงานต่อ ทามโปรเจ็กสุดหิน

จะรอดไหมเนียะกรูๆๆ เส้าๆๆ

กลับมาก้อต้องมาเริ่มศึกษาพื้นฐานของVisual C++

โหทามมายมานยากๆๆขนาดนี้ งงๆๆๆ

แล้วก้อทามตัวTest Traffic Signal

เป็นอารายที่ภูมิใจมากๆเลย

กรูทามได้ด้วยหรอ โอ้ว ไม่น่าเชื่อเลย

เหอๆๆ

อีกไม่กี่วันก้อจะได้กลับบ้านเเล้ว

เย้ๆๆ

สุ้ๆโว้ย!!!

ปล.พรุ่งนี้จะเป็นเกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้ แต่จะขอทำวันนี้ให้ดีที่สุด 

BYE BYE

 

 

 

โค้งสุดท้าย

 
 
 
อืม
 
อีก แค่ห้าวันจะต้องกลับไทยละ
 
จะกลับไปได้เจออารายอีกนะ 
 
ตอนมาแรกๆๆก้อเหมือนจะนับวันรอที่จะได้กลับบ้าน
 
แต่ทามมายเวลาตอนนั้นมานช่างช้าเหลือเกิน
 
มาวันนี้ใกล้จะกลับแล้ว
 
กลับมานั่งนับวันรอที่จะได้อยู่ต่ออีกกี่วัน กี่ชม กี่นาที กี่วินาที
 
เวลาช่างผ่านไปเร็วอารายอย่างนี้น้า
 
อยากกลับบ้านก้ออยากกลับ
 
อยากอยู่ต่อก้ออยากอยู่
 
ทามไงได้ละ
 
ถึงเวลาแล้วๆๆที่ต้องกลับ
 
เบื่อง่าไม่อยากกลับไปเจอคนบางคน
 
ที่มานน่าเบื่อๆๆ
 
กับชีวิตที่น่าเบื่อ พอมีคนน่าเบื่อมาทามให้น่าเบื่อก้อจะยิ่งน่าเบื่อ
 
คิดดูสิว่ามานน่าเบื่อขนาดไหน
 ไม่ต้องมาพูดอารายกับกรูมาก กรูไม่อยากรู้เรื่องของมึงสักเรื่องเดียว
ไม่ต้องพยายามพรีเซนต์ น่ารำคาญ 
ที่อยู่ที่นี่มีความสุขก้อคงเพราะไม่ต้องมาเจออารายงี่เง่างี่เง่ามั้ง
 
เอ อาจจะเจอบ้างแต่ก้อพอทนได้
 ก้อต้องเจอกับคนเดิมๆๆที่งี่เง่ายังไงก้องี่เง่าอย่างนั้นน่าเบื่อจะทามเหี้ยอารายก้อตามใจมึงอย่าให้เกี่ยวกะกรูละกาน สาดๆๆโทดพูดจาไม่เพราะเพราะกับคนคนนี้กรูขอเลย
  
ที่ผ่านมาก้อหนุกหนานว่ะ
 
นั่งทามงานจนทามได้ด้วยตัวเอง
 
ไม่ต้องพึ่งคราย
 
เหลือเชื่อไม่คิดว่าจะทามได้
 
แม้ว่าตอนนี้อาจจะยังไม่สมบูรณ์
 
แต่มานก้อน่าภูมิใจไม่ช่ายหรอ
 
ที่เราทามได้ด้วยตัวเราเอง
 
มัวแต่ไปหวังพึ่งคนอื่น
 
ก้อไม่ต้องทามอารายกินพอดี
 
เออ ทฤษฎีนี้ใช้ได้จิงๆๆว่ะ มีความสุข
 
มาอยู่ที่นี้ก้อดี
 
จากที่ไม่เคยคิดอยากมาเรียนต่อ
 
ก้อคิดที่จะมาเรียน
 
คงเพราะได้มาเจอกับสังคมอีกแบบมั้ง
อยากจะหลุดจากสังคมที่เป็นอยู่มาอยู่ในสังคมที่นี่จัง
เรียนจบก่อนค่อยว่ากานอีกที
 
ยังไงก้อ がんばって ね!= กัมปัตเตะ เนะ!
 
พยายามเข้านะๆๆๆๆ
 
 
 
 
ปล。จะกลับแล้วก้อขอพูดอารายถึงพี่ๆๆที่นี่หน่อย
 
ขอบคุณ。。。。。。พี่อั้มกะพี่ชิตมากนะคะ ที่คอยช่วยเหลือทุกๆๆอย่าง
 
ถ้าไม่มีพี่ๆๆเราคงผอมตาย
 
ไม่มีอารายกิน
 
แล้วยังพาพวกเราทัวโตเกียวอีกแน่ะ
 
อยู่หอไม่ต้องเสียเงินไม่ชอบ
 
อิอิ
 
ถ้าไม่มีพี่ชิตเราคงจะคุยกะเซนเซไม่รู้เรื่อง
 
แล้วก้อขอบคุนนะคะที่ทามให้เราไม่คิดว่าเราโดดเดียว เพราะมีคนไทยคนอื่นเยอะเเยะเลย
 
อืม ขอโทดนะคะที่ทามกุญเเจหาย ฮือๆๆ เส้าๆๆ  เดียวกลับไทยจะหาส่งมาให้นะคะ
 
ขอบคุณ。。。。。。พี่กุล พี่ชายที่น่ารัก ที่คอยรับฟังเรื่องทุกๆๆเรื่องที่ พวกเราไม่สบายใจ
 
จะน่าเกลียดไปไหมถ้าให้พี่กุลเป็นเหมือน พ่อ ของพวกเรา
 
555
 
หลอกด่า สะใจจิงๆๆๆ  ห้า ๆๆๆๆ
 
คอยให้คำปรึกษาคอยชี้แนะแนวทาง แล้วก้อคอยช่วยเหลือตั้งแต่สากกะเบือยังเรือรบ
 
เยอะไปไหมเนียะ
 
แล้วยังเป็นผู้สนับสนุนข้าวญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการ
 
ทามให้เรามีข้าวกินประทังชีวิตไปอีก ครึ่งเดือน
 
เเถมยังเป็นพ่อครัวใหญ่ทามอาหารอาหร่อยๆๆให้พวกเรากินด้วย
 
พอๆๆ เขียนมากไปเด้ยวเหลิง
 
เออ อีกอย่างที่ขาดไม่ได้เลย
 
เวลาอยู่กะพี่กุลพวกเราจะรู้สึกปลอดภัยเป็นพิเศษ
 
ยิ่งเวลาที่อยู่ข้างหลังพี่กุลเนียะ
 
ข้างหน้าเกิดอารายก้อปลอดภัย
 
เพราะพี่กุล  ฟันไม่เข้า  ห้าๆๆๆ  อีก หนึ่งดอก อิอิ
 
ขอบคุณ。。。。。。พี่ต้น ที่ทามให้พี่ต้นของเรามีชีวิตชีวา(แม้ว่าจะเป็นตอนใกล้กลับแล้ว)
 
เป็นอีกหนึ่งผู้สนับสนุนข้าวญี่ปุ่นแก่เราอย่างเป็นทางกานอีก หนึ่งคน
 
แถมยังเป็นเอนเตอร์เทรนเนอร์เล่นกีต้า ให้พวกเราฟังด้วย
 
ขอบคุณ。。。。。。อาจานหน่อง
 
อิอิ อาจานน่ารักมากๆๆเลยค่า
 
แต่จะจำไว้ว่าทีหลังไม่ควรเดินไปส่งอาจาน
 
เพราะว่ารถไฟมานไม่เคยรอใคร
 
แต่เเท็กซี่มานจะกินเงินเรา อิอิๆๆๆ
 
เจอกานที่ไทยนะคะ
 
ขอบคุณ。。。。。。อาจานสมบูรณ์
 
ที่เกือบทามเพื่อนเราบางคน
 
หมดตัว
 
อิอิ
 
ทีหลังถ้าอาจานเป็นเจ้ามือพวกหนูไม่เล่นนะคะ
 
อิอิ
 
เข็ดจนตายเลย
 
ขอบคุณ。。。。。。อาจานโต้ง
 
อาจานร้องเพลงเพราะมากๆๆ
 
ขอบคุนที่คอยดูแลพวกเรานะคะหวังว่าถ้าอาจานกลับไทยคงได้เจอกาน
 
ขอบคุณ。。。。。。ใต้หวัน กะ ฝรั่ง
 
ที่ทนเเรงกดดันจากไทยจิน อย่างพวกเราได้
 
แบบว่าถ้าเป็นกรูคงออกมาด่าแล้ว ห่าๆๆๆ
 
แถมยังยึดครองเกรซเฮาท์ซะขนาดนั้น ขอบคุนแล้วก้อขอโทดด้วยละกานนะค้า
 
เค้าจะรู้กะเราไหมเนียะ
 
じゃまた =Bye Bye
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

:: *I will SurviVe *:: LiFe@JapAn

 
 
งานยังไม่คืบหน้า เหอๆๆๆ
เที่ยวกานทุกวัน(แถวๆๆนี้ ที่จิงเรียก เดินเเก้เซ็งง่ายกว่า )
วันๆๆนึงไม่เล่นเอ็มก้อดูหนัง อิอิ เฉพาะที่แลป กลับหอก้อเซ็ง ว่าง
เเต่ตอนนี้มีดูทีวีอีกอย่างฟังไม่ค่อย
รู้เรื่องหรอกแต่ก้อดีกว่าอยู่เงียบๆ
คอมก้อมีเเต่ภาษาญี่ปุ่น
โปรเเกรมก้อเป็นภาษาญี่ปุ่น
กำ ดีนะที่พอจำแป้นไทยได้บ้าง
เลยพิมเดาๆๆเอาได้
ทรมาน แต่ก้อหนุกดี
เรื่อยๆๆๆ วันๆๆนึง
ตกเย็นก้อเป็นเเม่ครัวจำเป็น
ทามอาหารให้เพื่อนๆๆกินกาน
สะหนุกหนานดี
 
เกรดออกก้อทามเอาใจหายแต่ก้อดีแล้วล่ะสมน้ำหน้า อยากขี้เกียจดีนัก
คิดถึงบ้าน ใจจะขาด ไม่ได้เว่อร์เลย
ถ้ากลับได้วันนีคงกลับไปแล้ว
ทำไงได้ ก้อเลือกเองนี่นา
หมะเป็นไงบ้างก้อไม่รู้
โทรหาใครก้อไม่ได้
เส้า อยากกลับบ้านๆๆๆ
อัพต่อเลยละกาน
 

แป็บเดียวเอง  15 วันละ ที่มาอยู่ที่ญี่ปุ่น

เบื่อๆๆง่า ทามงานยังไม่ค่อยคืบหน้าเลยนะ อิอิ

พอเซนเซ (อาจาน) มาก้อเนียนเปิดโปรเเกรม 555

เเอบชั่วววว เหอๆๆๆ

ขำๆๆๆว่ะ 555

อาจานก้อน่ารักมากๆๆๆ เค้าก้อใจดี

น่ารัก

แล้วที่สำคัญ

พูดภาษาอังกฤษ สำเนียงญี่ปุ่น

สุดยอดไปเลยคร้าบ

 

555 เอากรูงง กัวว่าที่เค้าพูดกะที่เราเข้าใจง่า

คนละเรื่องเดียวกัล อ่ะปล่าว

555     ขำ ๆดี ยิ้มอย่างเดียวเลยกรู

ก้อเที่ยวกานทุกอาทิตย์เลย ที่จิงอยากนอน

เสาร์ที่เเล้วก้อ ไป....

.........วัดอะสะกุสะ

ที่เค้าว่ากานว่าถ้าไม่ไปแสดงว่ามาไม่ถึงญี่ปุ่น

ตลอดทางเข้ามีต้นซากุระเต็มเลย

แล้วก้อมีของขายตรึม

ผลาญเงินดีจิงๆๆ

ซื้อของฝาก หมดตัวคร้าบท่าน

........ไปต่อที่ ชินจูกุ ชิบูย่า  ฮาราจุกุ

ที่เที่ยวของวัยรุ่น ญี่ปุ่น

มีวัยรุ่นแต่งตัวเลียนแบบการ์ตูน

น่ารักดี

ระหว่างทางก้อผ่าน คอนดอมมาเนียร์

เเอบเเวะดู แป็บนึง

555 เต็มร้านเลย มีเเต่ของจังไรๆๆ

แถมพี่ต้นกะดิวเจอคนล้วงก้นกัน

เลยชื่งออกเเทบไม่ทัน

เขินเเทน

.......เดินไปต่อที่ วัดเมจิ

เป้นอีกวัดที่คนนิยมมากาน

ก้อสวยดี มีเครื่องรางขาย ก้อซื้อกานใหญ่

เราก้อได้มาอันเดียว

จะเอาเรื่องความรักก้อ

อ่านะ

ระอายใจ เพราะยังไม่มีกับเค้า

ไม่รู้ว่าจะเอาไปทามอาราย

เหอๆๆๆ

จากนั้นก้อไป

.........อะกิฮาบาร่า

เป็นเหมือนพันทิพบ้านเรา

แต่ใหญ่มากๆๆๆ

มีหลายๆๆ ตึก ทั้งถนนเลย

มีตู้กดของน่ารักๆๆเต็มไปหมดเลย

ที่สำคัญที่ถนนจะมีสาวๆๆแต่งชุดเมด เต็มเลย

กรูว่าถ้าพวกเพื่อนๆๆมาคงหื่นตามๆๆกาน 555

โหย จะไม่ให้เสียเงินได้ไงล่ะ

มีกันดั้มด้วย อิอิ 

จากนั้นก้อกลับหอ นอน เหนื่อยโครต

ผ่านไปอีก 1 อาทิตย์

เหอๆๆ

อาทิตย์ที่  2 ก้อ ไปโตเกียวอีกแล้วครับท่าน

........ไปโตเกียวทาวเวอร์

สูงๆๆๆ มาก

ก้อเฉยๆๆง่า

ไม่สวยมากมายอาราย

เห็นภูเขาไฟฟูจิ

ไกลๆๆๆๆ มาก

แพงโครตๆๆ

.....ไปพระราชวังอิมพีเรียล

ก้อสวยดี ไปถ่ายรูปที่จุดล้านรูป

ล้านรูปจิงๆๆ

ขนาดพวกเราปาเข้าไป 200 ได้

555

ยังมีป้าๆๆต่อคิวยาวมาก

เชื่อเลย

วันนี้ไปก่อนเด้อ  กลับหอไปนอนตีพุงดีก่า

 

คิดถึงบ้านๆๆๆๆๆๆๆ จัง เส้า

 

life in Japan

 
 
Life In Japan is very Goodddddddddd
 
555 many handsome man!!!!
 
kid tueng tuk kon
 
joop joop!
 
Love you so much!!!
 
 

อ่านไม่รู่เรื่อง..เงื่องๆๆๆๆๆๆๆ

 
 
อ่านหนังสือไม่รู้เรื่องเลย
 
เครียดๆๆ จะสอบพรุ่งนี้แล้ว เเว้วๆๆๆๆๆ
 
สู้ต่อไป
 
พยายามอ่านละนะ
 
เมื่อคืนก้อตี 5 ครึ่ง อ่านจบไปแค่วิชาเดียว
 
สู้โว้ย.....

สัปดาห์แห่งความเครียดมาแย้ว...

 
อาทิตย์หน้าก้อจะสอบแล้วยังไม่ได้อ่านหนังสือเลย
 
งานก้อเยอะมากๆๆๆๆ
 
ทามไงดีง่า เริ่มเครียดละ ก็มัวเเต่คุยเอ็มนี่วันๆนึง
 
ขอด่าตัวเองหน่อย
 
ยายเปิ่น อ่านหนังสือได้เเล้วๆๆๆ ตื่นๆๆ นอนได้ไงว่ะทั้งวัน
 
หมดไปอีก1อาทิตย์แล้ว
 
สู้ๆๆๆๆ ก้อเเล้วกาน
 
ขอบคุนนะคะที่คอยเป็นกำลังใจให้กัน คิดถึงจังเลย..
 
ปล.เพื่อนๆๆ น้องๆๆ สู้ๆๆๆ ล่ะตั้งใจอ่านหนังสือกานด้วยนะจ๊ะ
 
 

[ใ][ก][ล้][ส][อ][บ].....แว้ว

 
ใกล้สอบแล้วอีก2อาทิตย์เท่านั้นๆๆๆ
 
เริ่มเซ้งขึ้นสมองละกรูไม่มีอารายในหัวสมองอันน้อยนิดเลยง่า ๆๆๆๆๆๆ
 
 
งานก้อเยอะๆๆๆ วีซ่าญี่ปุ่นก้อยังไม่ได้ไปทำ
 
อืม!!!!  อีก 30 กว่าวันก้อจะต้องไปใช้ชีวิตในต่างแดนล่ะ อืม กรูจะเอาตัวรอดไหมเนียะ
 
ไม่อ้วนกลับมา  ก้อคงผอมๆๆๆแน่ๆๆ เลย  อดตาย  555
 
 
ดีที่ช่วงนี้ไม่มีเรื่องอารายให้คิด สบายใจ
 
ตั้งหน้าตั้งตาอ่านได้แล้ว ยายเปิ่น
 
อืม!!! จะซุ่มแล้วนะ    [นอน] เอิ้กๆๆๆ
 
 
 
 
  ปล. ถ้ารักคือการรอ   ก้อจะขอรอจนกว่าจะรัก...เธอ   
 

                                                                                                                                                  

 
 

ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดไช้

  
 
สุขสันต์วันตรุษจีน
 
วันนี้ก้อเบื่อๆง่า ที่จิงเบื่อตั้งแต่เมื่อวานแล้วง่า
 
ไม่มีอารายทาม  ที่จิงก้อมีแหละ แต่ไม่อยากทำง่า
 
เบื่อจิงๆๆ เลย เบื่อไปหมด ไม่รุ้ว่าจะทามอารายดี เเง้วๆๆๆๆๆๆ
 
วันนี้ก้ออยู่หอทั้งวันเลยตอนแรกว่าจะไปไหว้ก้อไม่ได้ไป มันไกลง่า
 
 
 
เรียนๆๆๆๆ วันๆนึง
 
รักๆๆๆๆ ใครไม่เป็น เกียจๆๆๆๆๆ ตัวเอง เบื่อๆๆๆๆๆ คนที่หยิ่งๆๆๆๆ
 
 
นอนๆๆๆๆ สบายใจที่สุด 555
 
แต่ก้อสบายใจได้ตังใช้ ก้อถูกลอตตารี่อีกละ ขอบคุณนะค้า
 
อ่านหนังสือๆๆๆ จะสอบละ ตั้งใจๆๆๆๆๆ ละกานนะ
 
ยายเปิ่น("")
 
 
รัก ห่วง หวง ....
 
ปล.ไม่ค่อยได้โทรหาก้อช่ายว่าจะไม่คิดถึง แต่โทรหาบ่อยๆๆ ก้อไม่รู้จะคุยอาราย แค่ให้รู้ว่ายังไงก้อยังรักและคิดถึงอยู่เสมอก้อพอ...นะคะ
 
ดูแลตัวเองด้วย อยู่กะนกไปนานๆๆๆๆๆๆนะ  จู้บๆๆๆๆ
 
 
 

::VaLeNtiNe's DaY ~ ThE DaY in mY MemOrY ::

 
 
********************************
*          ฉันเคยรักคนๆนึงมากๆๆๆ               *
    ตอนนี้ก้อยังรักอยู่....ไม่สิรักนายคนนั้น                                           
*                                                    *                                                                             
********************************    *********************************
                                                                +ทุกครั้งที่กินสเวนเซ่น ฉันยังจำได้ว่า..      *
                                                            *      ...............เคยกิน 59 StrawberY      *
                                                            *     +ทุกครั้งที่เดินผ่านเก้าอี้ที่สวนธน            *
                                                            *     ฉันยังจำได้ว่ามีคนๆนึงนั่งรอฉันอยู่เสมอ..    *
                                                            *     +ทุกครั้งที่ปั่นจักรยานจะรู้สึกได้ว่า           *
                                                                ...เคยมีจักรยานอีกคันคอยตามอยู่เสมอ     * 
                                                            *                       ฯลฯ                          *
                                                            *********************************     ********************************
                                                                                                                           *           แม้วันนี้...ไม่มีเค้าอยู่ข้างๆกาย        *
                                                                                                                           *            แต่เค้าจะอยู่ข้างๆ ใจฉันเสมอ        *
                                                                                                                           *          ใครรู้จักเค้า..ช่วยบอกเค้าทีสิว่า...     *
                                                                                                                           *                    "ยังไงก้อรัก"                  *
                                                                                                                           ********************************          
 
                                                
                     ปล.แต่ยังไงก้อต้องขอบคุณคนๆนึง ที่ทำให้รู้ว่า ...ความรักกะความหลงน่ะ มันต่างกานมาก
 
 ถ้าไม่มีเค้าคนนั้นฉันก้อคงรักใครไม่เป็น แล้วคงไม่รู้ว่าคนที่ดีเป็นไง ถ้าไม่เจอที่ไม่ดีมาก่อน ไม่ได้หลอกด่านะ แต่ขอบคุณ อิอิ
 
                                                                                                                                                             
 
ยังไงก้อขอให้ทุกคนมีความสุขในวันวาเลนไทล์นะจ้า
 
 

รองานนี้มาตั้งนาน..แต่ทามมายมานผ่านไปเร็วจัง

 
งานไนท์ก้อเรียบร้อยไปแล้ว
 
ตื่นเต้นกานมาหลายเดือน
 
แต่พอวันจิงทามมายมานผ่านไปเร็วมาก
 
ตอนแรกเดินเข้างานไปก้อเขินๆๆ
 
แบบว่าไม่ค่อยได้แต่งตัวแบบนี้
 
แต่สักพัก ปี 4กะปี 1มาก้ออ่านะ
 
สบายใจหน่อยก้อเค้าแต่งกานเว่อร์ๆทั้งนั้นเลย
 
เลยพอเดินได้ทั่วงานหน่อย 555
 
ก้อทามหน้าที่เชียร์เบียร์ 555 แต่ไม่ค่อยได้ช่วยหรอกนะ
 
เพราะมัวแต่เดินไปเดินมากะโอ๋
 
งานนี้ไม่ได้กินแอลกอฮอล์เลยสักติ๊ดนึง
 
เฮ้อ ภูมิใจ
 
พองานเสร็จก้ออ่านะ
 
เหนื่อยเป็นบ้า จิงอยู่ที่ไม่ค่อยได้ช่วยอารายมากมายเท่าไหร่ แต่แบบว่า พวกผู้ชายเมากานหมด
 
เหลือเราๆๆผู้หญิง แต่งชุดสวย แบกโต๊ะแบกถังเบียร์กาน ดูๆๆไปก้อเถื่อนๆๆ ยังไงไม่รู้
 
แต่ก้อทามจนเกือบเสร็จ
 
ไม่ไหวแล้ว กลับมานอนตอนตี2 ครึ่ง
 
กว่าจะนอนก้อเกือบตี 4 ตื่นมาอีกทีก้อ 4โมงเย็น
 
เหนื่อยเป็นบ้าเลย
 
เลยแบบว่านอนมาราธอนมากๆๆๆ
 
เริ่มง่วงอีกละ
 
ไปอาบน้ำนอนต่อก่อนดีก่า 555
 
ปล. ไม่มีอารายต้องคิด ไม่มีใครต้องเป็นห่วง
 
ไม่มีอารายต้องลำบากใจ
 
ไม่มีใครต้องรัก
 
ก้อคงไม่มีอารายสบายใจไปกว่านี้อีกแล้ว.....
 
:: แล้วทามมายต้องมาบอกชอบเราด้วยเนี๊ยะ ::
 
 
 
 
 
 

ขอ...สักหน่อยเถอะ

 
 
งานเยอะเหี้ยๆๆๆๆ
 
เซ้งว่ะ
 
ไม่รู้จะทามอารายก่อนเลยกรู
 
ดีนะที่สัมนาเสร็จไปแล้วหนึ่ง
 
เฮ้อ!!! พรุ่งนี้เช้าฟรีเซนต์ (กรูยังไม่เริ่มทามเลย)
 
บ่ายสอบ TESA
 
พฤหัสก้อสอบอาจานเดี่ยวอีก
 
กำๆๆๆๆๆ
 
แต่ยังไงก้อสู้ โว้ย !!!!!
 
ไอ้เปิ่น
 

เวลาแห่งความสุขทามมายมานสั้นอย่างนี้....

 
 
และแล้วก้อได้เจอกาน
 
ก้อตื่นเต้นดี
 
ตอนแรกกะว่าจะไม่ไปเจอแล้วหล่ะ
 
เพราะไปเจอกานแป็บเดียวก้อไม่อยากไปเจอ
 
สุดท้ายก้อไปเจอกาน ก้อรู้สึกดีเวอร์
 
คงเพราะได้ไปที่เดิมๆกะเค้า ไปนั่งคุยกาน
 
ไปเดินเล่น
 
ปั่นจักรยาน
 
กันเหมือนเมื่อก่อน ภาพความสุขเดิมๆมันเลยย้อนกลับมามั้ง
 
รู้สึกดีมากๆๆๆๆ ก่อนจะจากกันก้อถ่ายรูปกัน
 
กำ!!! ดันถ่ายไม่ติด เซ้งมากๆๆๆๆ
 
วันนี้เค้าต้องกลับแล้ว เลยเอาหมูสะเต๊ะที่เราเคยบอกว่าจะพาเค้าไปกิน
 
ไปให้ ไม่อยากไปเจอเลย
 
เพราะว่าวันนี้เค้าต้องกลับไปอีกแล้ว
 
ไม่รู้เมื่อไหร่จะมาเจอกานอีก
 
ก้อจะเอากล้องพี่ต้นไปถ่าย  ดันแบทหมด
 
เลยหยิบกล้องเราไปแบทหมดด้วยไม่ถันได้ถ่าย
 
กำ เราคงไม่มีบุญได้ถ่ายรูปด้วยกาน
 
เส้าใจนิดหน่อย
 
ไม่เป็นไรหรอกเด้ววันนึงก้อคงได้เจอกันอีก
 
เหลื่อเชื่อที่เรามาเจอกันอีกครั้งในวันที่ คุยกันครั้งเเรกเมื่อปีที่แล้ว บังเอิญเเต่ก้อเหมือนจงใจ
 
ลืมๆๆๆๆๆ ไม่ได้หรอก 
 
คนตั้ง 1 คน
 
ถ้าวันนึง คงจะมีวันนั้น
 
นกอยากจะบอกว่า ................... นึกไม่ออก
 
เอาเป็นว่า ถึงวันนั้นคงได้รู้..
 
โชคดีนะ ดูแลตัวเองด้วย..
 
 
 
 
 
 
 
 
 

My Custom Part

Weather

Loading...